Diamant info

Vanavond vindt in het Heizelstadion de memorial Ivo Van Damme plaats. Een atletiekmeeting van wereldformaat waarbij je je kan komen vergapen aan de atletieksterren die heuse diamanten – van Belgische makelij want afkomstig uit Brussel – kunnen winnen.

Zonder Bolt

Zonder de superster -Usain Bolt, wie anders- maar met nog genoeg lekkers om van te snoepen uit de atletiekkast. De Memorial Van Damme is een plejade van internationale en Belgische vedetten, en tegelijk de grote betaaldag van het internationale atletiekseizoen.
Een reeks van olympische finales in enkele uren. Zo koketteert organisator Wilfried Meert graag met zijn favoriete speeltje, de Memorial Van Damme, nog altijd een van de meest prestigieuze atletiekmeetings ter wereld. Maar een langgerekt ‘olympisch orgasme’ is het vanavond niet. Dé man om wie het de voorbije jaren draaide, Usain Bolt, zegde af. Weg droomduel op de 100m. Aanvankelijk zouden Bolt, Asafa Powell en Tyson Gay de enige keer dit seizoen met elkaar duelleren, vanavond blijft enkel Gay over.
Geen Hellebaut
Niet alleen Bolt of Powell zegden af, ook de Olympische kampioene hoogspringen Tia Hellebaut onderbrak onverwachts haar comeback, want ze is in blijde verwachting van een tweede kindje.

Geen aangekondigde wereldpogingen ook dit jaar – ook al komt dat niet op bestelling in een seizoen zonder WK’s of Spelen. Niet getreurd, want vanavond is het nog altijd struikelen over gemedailleerden op WK’s of Olympische Spelen.
Een greep. Tyson Gay, na Bolt de snelste man aller tijden. David Rudisha (800m), de enige die dit seizoen een wereldrecord brak. Blanka Vlasic, de beste hoogspringster van de afgelopen jaren. Allyson Felix (200m), met een erelijst die in buurt van Bolt komt.

Ook Belgische hoogtepunten gegarandeerd, met het fin de carrière van Cédric Van Branteghem, deel van de Europese bronzen 4×400m, met de Borléetweeling en met de bronzen Svetlana Bolshakova.

40.000 dollar + diamant
Brussel is ook de afsluiter van de Diamond League. Per Diamond League-discipline is per meeting 30.000 dollar te verdelen, van 10.000 dollar voor de winnaar tot 1.000 dollar voor de achtste. Er zijn 32 Diamond League-disciplines.
Maar de eindwinnaar, die het best presteerde over de veertien meetings, krijgt een vettere buit: 40.000 dollar en een diamant van vier karaat, winkelwaarde: 80.000 dollar. In Zürich, twee weken geleden, werden zestien eindwinnaars al gehuldigd, in Brussel de zestien eindwinnaars in de andere disciplines.
Niet getreurd voor de anderen, elk van de 220 atleten krijgen een presentje: A diamond from Brussels, 0,15 karaat, geschat op 200 euro. De diamantjes glinsteren al, nu nog de atletieksterren die moeten fonkelen.

bron: Het Nieuwsblad/De Standaard

De fiscus kreeg in juli een lijst met Zwitserse bankrekeningen van Belgen in handen en daarop prijken opvallend veel adressen uit het Antwerpse. Vooral diamantairs parkeren spaargeld in de Alpen, zo blijkt.
De Belgische belastingdiensten zijn gestart met het versturen van vragen om inlichtingen over deze rekeningen. Dat is een eerste stap om eventuele fraudeurs te betrappen.
Maar het houden van een Zwitserse rekening betekent niet automatisch dat de titularis ervan een fraudeur is. Het kan dat de eigenaars van de rekeningen alles netjes hebben aangegeven of dat ze de voorbije jaren zijn ingegaan op de mogelijkheden om zwart buitenlands geld tegen gunstig straftarief aan te geven.
De lijst met rekeningen werd eind 2009 gestolen door een ex-werknemer van het Zwitserse filiaal van de Britse bank HSBC. Hij belandde eerst bij de Franse belastingdiensten en is op 7 juli overgemaakt aan de Bijzondere Belastinginspectie.

Bloeddiamanten?

Medio 2002 reageerde de Belgische regering nog furieus op een rapport van de Verenigde Naties. Volgens de VN schonden Antwerpse diamantairs het embargo om diamanten te kopen uit Angola, waar de Unitarebellen de opbrengsten gebruikten om wapens te kopen. ‘Een doelbewuste beschadigingsactie tegen de Antwerpse diamant, waartegen we krachtig zullen reageren’, stelde toenmalig Vlaams minister van Economie, Jaak Gabriëls (Open VLD). ‘De bewijslast in het VN-rapport lijkt dunnetjes’, voegde De Hoge Raad voor Diamant (HRD) er aan toe.
Maar intussen vervolgt het Antwerpse parket vier Antwerpse diamantbedrijven voor de smokkel van bijna 60 miljoen dollar (41,5 miljoen euro) aan Angolese conflictdiamanten. Die vond plaats tot eind 2002, toen het handelsverbod met Angola werd opgeheven.
De vier dossiers tellen in totaal 25 verdachten, die allemaal nog dit jaar voor de correctionele rechtbank moeten verschijnen. Het zwaarste dossier viseert Shallop Diamonds NV. De drie toplui en acht koeriers worden ervan verdacht voor 38 miljoen dollar aan Angolese conflictdiamanten via Guinee en Zuid-Afrika naar Antwerpen te hebben versluisd. Daarvoor zouden massa’s valse facturen zijn opgesteld. Ook de boekhouding zou nog tot eind 2003 zijn vervalst. Volgens het parket is er sprake van een ‘criminele organisatie’ die ook nog eens voor 60 miljoen euro facturen opwaardeerde om de fiscus te misleiden en diamanten in het zwart te kunnen verhandelen.
Overfacturatie
Het tweede dossier treft de firma Lion’s Diamond. Die zou 10 miljoen dollar aan conflictdiamanten uit Angola via Guinee hebben aangekocht. En ook in dit dossier zou daarbovenop voor een veelvoud zijn gefraudeerd.
Ook Limo Diamonds zou voor bijna 9 miljoen dollar Angolese conflictdiamanten naar Antwerpen hebben gesmokkeld. Limo Diamonds dook al op bij de ‘gevallenstudies’ in het VN-rapport van 2002. Het onderzoek is destijds wel niet opgestart na het VN-rapport, maar na een klacht van de Bijzondere Belastinginspectie. De vier verdachten zouden ook voor zo’n 40 miljoen dollar aan diamanten in het zwart hebben verkocht, vooral via overfacturatie.
Ten slotte is er de bvba Elkadim, die via Zambia, Ivoorkust en de Centraal-Afrikaanse Republiek zou hebben gehandeld.

Dit bericht bereikte ons via het bureau Diamonds & Pearls Communication

Een voorliefde voor kunst

De Belgische brouwerij Duvel Moortgat heeft naast haar brouwactiviteiten altijd een bijzondere voorliefde gehad voor hedendaagse kunst, design en architectuur. Zo werden er reeds partnerships opgezet met SMAK, WIELS en de Biënnales van Venetië en Lyon. Na enkele geslaagde samenwerkingen voor internationale beurzen en evenementen, gingen in 2007 Michel Moortgat en Arne Quinze een stap verder. Arne Quinze nam de Duvelfles & glas onder handen wat resulteerde in een zeer originele en beperkte reeks.

Collector’s glazen

Vanaf dit jaar wil Duvel opnieuw aanknopen bij het geslaagde experiment en lanceert het Duvel Collection. Duvel Collection is een project waarmee Duvel op regelmatige basis, gelimiteerde reeksen van het iconische Duvelglas zal uitbrengen. Internationaal gerenommeerde kunstenaars, ontwerpers en designers worden gevraagd het Duvel glas te voorzien van een originele print. Momenteel bestaat de collectie uit drie glazen, ontworpen door de Nederlandse Parra, de Belgisch graficus Denis Meyers en het ontwerpersduo Elley Kishimoto (UK/JP). En we kunnen reeds uitkijken naar een vierde glas …
Het ingenieuze grafische spel dat Denis Meyers gebruikte bij zijn ontwerp van het Duvel-glas, is ontstaan uit de vermenging van intuïtie en nauwkeurigheid die typisch is voor zijn werk, daar waar het rigoureuze van de typograaf en de intuïtie van de artiest samenkomen.
Het werk van Denis Meyers is in de eerste plaats een samenspel van de blik en het gebaar. Het maakt niet uit of hij knipt, tekent, drukt of fotografeert, alles komt langs zijn ogen en vingers. Het werk van deze onvermoeibare stedelijke observator wordt geboren op straat en leeft in een onophoudelijke terugkeer van thema’s. Als typograaf van opleiding herhaalt en vermengt hij alles: motieven, gezichten en kleuren die hij uit een onpersoonlijke en anonieme voedingsbodem put, om hen een andere waarde te kunnen geven. Ze worden vergankelijk, ruw en onmiddellijk identificeerbaar. Beetje bij beetje creëert hij een origineel en ontzettend hedendaags beeld van de stad.

Parra (Nederland)

Nadat hij veel te lang verdoken zat in de Amsterdamse underground scene, trad de Nederlandse kunstenaar Parra enkele jaren geleden op de voorgrond. Sindsdien maakt hij naam en faam over de hele wereld.
Parra onderscheidt zich door zijn iconisch gebruik van felle kleuren, prachtige handgetekende typografie en surrealistische, mysterieuze personages. Mannen met vogelkoppen, mollige en voluptueuze vrouwen met ronde, sensuele lichamen, gecombineerd met teksten en thema’s die reiken van sarcastisch en introspectief tot ironisch en stoutmoedig, tot op het absurde af. Gevestigde merken hebben Parra ingehuurd voor het ontwerp van producten met een beperkte oplage, belangrijke reclamecampagnes komen van zijn hand en zijn creaties worden tentoongesteld op verschillende solo-exposities over de hele wereld. Daarnaast is hij ook DJ en heeft hij z’n eigen kledinglijn – Rockwell.

Eley Kishimoto (Verenigd Koninkrijk/Japan)
In zijn streven naar een mooiere wereld maakt het ontwerpersduo Eley Kishimoto creaties met een duidelijke bedoeling, een eenvoudige uitvoering en een creatieve flair. De visie is helder en prominent aanwezig, en mode wordt gebruikt als een platform om te communiceren met een breed en uiteenlopend publiek.
Eley Kishimoto stond al snel bekend om hun scherpe en schrandere printontwerpen, die te zien zijn op de catwalks dankzij de samenwerking met Louis Vuitton, Marc Jacobs en Alexander McQueen, om maar enkele namen te noemen. Na de succesvolle lancering van hun eerste collectie dameskleding, ontwikkelden ze ook producten als behangpapier, meubels en glaswerk. Het merk maakte eveneens de overstap naar de automobielsector, de architectuur, telefoon- en computertechnologie en samenwerkingen met kunstenaars. De talloze creatieve troeven verklaren meteen waarom dit duo bekend kwam te staan als de patroonheiligen van de print.Hoe verzamelen?
De Duvel Collection glazen zijn te koop via www.duvelcollection.com of via de Duvel Shop (Breendonkdorp 68, 2870 Puurs). De Duvel shop is elke zaterdag open van 11 uur tot 18 uur (behalve op feestdagen) en na een brouwerijbezoek. Daarnaast zal de gelimiteerde Duvel Collection reeks ook te koop zijn in een aantal supermarkten en drankenhandels.
De prijs voor een designglas bedraagt €8.

In het Diamantmuseum krijgt de bezoeker de kans om 500 jaar Antwerpse diamantgeschiedenis te bewonderen. In 2012 viert het Diamantmuseum zijn 40-jarig bestaan en is het museum tien jaar aan het Koningin Astridplein gevestigd: gebeurtenissen die worden voorbereid.
Topstuk in de kijker: art-nouveaujuweel met Antwerpse roots (18/02-31/12/2010)

Het Diamantmuseum Provincie Antwerpen zet tussen 18 februari en 31 december 2010, voor het derde jaar op rij, een ‘Topstuk in de kijker’. Een “art-nouveaujuweel met Antwerpse roots”, zo is de nieuwste aankoop van het Diamantmuseum te omschrijven. De art-nouveaucollier/broche werd in 2009 aangekocht, maar het museum geeft er pas nu ruchtbaarheid aan in de vorm van een mini-expositie.
De collier/broche is een voorbeeld van een hoogstaand art-nouveaujuweel, bezet met roosgeslepen diamanten van uitzonderlijke kwaliteit dat met zekerheid is toe te schrijven aan het Antwerpse juwelenhuis Ruys.
De aankoop van het art-nouveaustuk past in de missie die het Diamantmuseum zich heeft vooropgesteld: het juweel belichaamt een deel van het BriljAntwerps Verhaal dat het museum zo volledig mogelijk wil reconstrueren en ontsluiten. Bovendien zijn diamantjuwelen in art-nouveaustijl eerder zeldzaam, omdat andere edelstenen zoals amethist, peridoot, opaal of maansteen tijdens deze periode populairder waren. Het Diamantmuseum grijpt de aankoop van dit uitzonderlijk
art-nouveaujuweel bezet met diamanten dan ook aan om het Antwerpse juwelenhuis Ruys in de kijker te plaatsen.
Voor Eer & Glorie. Napoleon en de juwelen van het Keizerrijk (01/10-31/12/2010)

In 2010 is het exact twee eeuwen geleden dat Napoleon en zijn tweede vrouw Marie-Louise voet aan wal zetten in Antwerpen. Een uitgelezen kans voor het Diamantmuseum om met een specifieke tentoonstelling de pracht en praal van Napoleons juwelen en militaire eretekens te etaleren.
Napoleon Bonaparte (1769-1821) had een enorme liefde voor juwelen. Onder zijn bewind bloeide de decoratieve kunst in Parijs weer op en grote juweelhuizen – zoals hofjuwelier Nitot, de stichter van het latere huis Chaumet – kenden een glorietijd. Ondanks het kleine postuur van de Corsicaanse generaal, was hij een militair genie met een angstaanjagend ego. Zijn hervormingen druisten in tegen de idealen en de soberheid van de Franse Revolutie (1789) en een rijke juwelentraditie vond tijdens zijn bewind dan ook snel ingang.
Eenvoud in juwelen evolueerde onder Napoleon naar een trend van fonkel en schitter. IJzeren ringen en broches met patriottische slogans werden vervangen door schitterende parures uit diamant en kostbare edelstenen. Zijn juwelen waren er voor eer & glorie en dienden om militaire macht en grandeur van het keizerrijk uit te stralen. Juwelen werden gebruikt als politiek en militair instrument. Hierin waren de arend en de bij veelvuldig terugkerende staatssymbolen. Ook klassieke motieven en elementen uit de Griekse en Romeinse kunst waren erg in trek bij Napoleon en zijn eerste vrouw Joséphine de Beauharnais (1763-1814). De Franse juwelencultuur en –mode kende gauw navolging aan de andere koninklijke hoven.
Tussen 1 oktober en 31 december 2010 presenteert het Diamantmuseum de tentoonstelling “Voor Eer & Glorie. Napoleon en de juwelen van het Keizerrijk.”
Het wordt een spraakmakende expositie over de praalzucht aan het hof van Napoleon. ‘Le petit Caporal’ zette decoratieve kunsten en specifiek (diamant)juwelen in om zijn macht te etaleren en zijn entourage aan zich te binden. Het strategisch belang van Antwerpen speelde hierin een niet te miskennen rol. Een dubbele invalshoek die uniek is voor België!
Meer informatie vind je op www.napoleondiamant.be en www.diamantnapoleon.be, evenals op Twitter en Facebook.

Heeft Naomi Campbell nu al dan niet bewust bloeddiamanten ontvangen? Dat het model houdt van diamanten en sieraden hoeft niet te verbazen. Diamonds are a girl’s best friend, weet je wel.

De Standaard geeft ons volgende update in deze kwestie.
“Taylor staat voor het hof terecht voor oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. De aanklagers zijn op zoek naar bewijzen dat Taylor zijn terreur in het buurland Sierra Leone bekostigde met behulp van bloeddiamanten. Taylor heeft verklaard dat hij nooit in het bezit is geweest van ruwe diamanten. Met Campbells verhaal willen de aanklagers aantonen dat Taylor loog tijdens de verhoren.
Nadat ze maandenlang geweigerd had te getuigen, arriveerde de 40-jarige Campbell donderdag uiteindelijk bij het hof, begeleid door een politie-escorte. Na te laat in de rechtszaal te zijn aangekomen beantwoordde Campbell twee uur lang kalm vragen van aanklaagster Brenda Hollis.
‘Ik wil hier eigenlijk helemaal niet zijn’, zei het model. ‘Ik wil graag dat dit voorbij is en ik wil door met mijn leven. Dit is een enorm ongemak voor mij.’

‘Vuile’ diamanten

Zelfverzekerd verklaarde Campbell vervolgens dat ze na het diner bij de toenmalige Zuid-Afrikaanse president Nelson Mandela in september 1997 in Pretoria was gaan slapen. Ze werd midden in de nacht wakker gemaakt door twee zwarte mannen. De mannen boden haar een zakje aan en zeiden dat het een cadeau was. Ze gaven verder geen uitleg. ‘Ik zag dat er een aantal stenen in zaten. Het waren kleine, vies ogende stenen.’
Campbell zei dat tijdens het ontbijt de dag erna ofwel actrice Mia Farrow ofwel haar voormalige agente, Carole White, zei dat de stenen waarschijnlijk diamanten waren en wellicht een cadeau waren van Taylor. Campbell zei dat ze de stenen had weggegeven aan een vriend, Jeremy Ratcliffe, directeur van het Nelson Mandela Kinderfonds.

‘Nog nooit van Liberia gehoord’

Campbell herhaalde verscheidene keren dat ze niet kon verifiëren of de stenen diamanten waren en ook niet of ze van Taylor afkomstig waren. ‘Als ik normaalgesproken diamanten zie, dan zie ik ze glimmend in een doosje’, zei het model met een glimlach. ‘Als niet iemand had gezegd dat het diamanten waren, zou ik dat niet meteen gedacht hebben.’ Het supermodel verklaarde ook dat ze voor het diner Taylor nog nooit had gezien. ‘Ik had nog nooit van Charles Taylor gehoord, nog nooit van het land Liberia gehoord en nog nooit de term ‘bloeddiamanten’ gehoord.’
Hollis vroeg Campbell waarom ze met zoveel tegenzin naar het tribunaal is gekomen. Het model antwoordde daarop dat ze bang was geassocieerd te worden met Taylor. ‘Het is iemand waarover ik op internet heb gelezen dat hij duizenden mensen zou hebben gedood en ik wil mijn familie op geen enkele manier in gevaar brengen.’ Vergelijkbare uitspraken deed ze eerder dit jaar in de show van Oprah Winfrey.

Getuigenis ‘zonder invloed’

Internationale rechtsgeleerden zeiden donderdag dat de getuigenverklaring van Campbell waarschijnlijk geen invloed heeft op het verloop van het proces. Toch was er veel media-aandacht voor de zaak. Sinds de zaak in januari 2008 van start ging zijn er nooit zoveel verslaggevers en televisieploegen aanwezig geweest.”

Bron: www.standaard.be

Topmodel Naomi Campbell is gisteren voor het Sierra Leone-tribunaal gehoord over een cadeau van Charles Taylor. ‘Ik ben gewend aan diamanten. Maar dan in een doosje.’

Van het verhaal dat het Britse topmodel Naomi Campbell een bloeddiamant heeft gekregen van de Liberiaanse oud-president Charles Taylor bleef gisteren in de rechtszaal weinig overeind. Campbell (40) verklaarde bij het Speciale Hof voor Sierra Leone in Leidschendam dat zij niet wist dat de diamanten die zij cadeau kreeg van Taylor kwamen.
Ruwe diamanten
Het langverwachte verhoor, waar Campbell met openlijke tegenzin aan meewerkte, was een ontgoocheling voor aanklager Brenda Hollis. Zij had met de getuigenis willen aantonen dat Taylor, die terechtstaat voor oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid in Sierra Leone, heeft gelogen toen hij verklaarde dat hij nooit ruwe diamanten in zijn bezit heeft gehad. Twee bronnen, actrice Mia Farrow en Campbells voormalige agent Carole White, hadden verklaard dat Taylor in september 1997 een of meer ruwe diamanten aan het model had gegeven, ’s nachts na afloop van een diner bij de Zuid-Afrikaanse president Mandela in Kaapstad.

Volgens Hollis ging het om bloeddiamanten: diamanten waarmee een oorlog wordt gefinancierd. Die staan centraal in het proces. Taylor zou rebellen de bevolking hebben laten terroriseren om het land te kunnen plunderen.
In september 1997 zou hij in Zuid-Afrika wapens hebben gekocht met diamanten die hij had gekregen van de Sierra Leonese rebellengroep RUF. Een maand later zouden die wapens zijn afgeleverd via Burkina Faso.

Campbell liet gisteren in haar eigen stijl enkele minuten op zich wachten, tot ergernis van de rechters. Ze verscheen in een sober roomkleurig complet, met opgestoken haar en trillende handen. Hollis moest improviseren, aangezien Campbell vooraf had geweigerd de aanklager te woord te staan. Het model zei bang te zijn voor de veiligheid van haar familie. ‘Ik heb op internet gelezen dat deze man duizenden doden op zijn naam heeft.’
Uitgeput
Het pakte verkeerd uit. Campbell verklaarde het volgende: na het diner was iedereen gaan slapen. Midden in de nacht werd op haar slaapkamerdeur geklopt. Twee zwarte mannen die zichzelf niet bekendmaakten, gaven haar een zakje. Ze zeiden dat het een cadeau was, maar niet van wie. En Campbell vroeg er niet naar. Ze was ‘uitgeput’ van 48 uur reizen.
Pas de volgende ochtend opende ze het bundeltje. ‘Ik zag een paar stenen. Ze waren heel klein en zagen er vies uit.’ Ze wist niet wat het waren. ‘Ik dacht dat het vieze kiezels waren. Ik ben wel gewend aan diamanten, maar dan dat ze glimmen en in een doosje zitten.’
Aan het ontbijt vertelde ze Farrow en White wat er gebeurd was. Een van hen – Campbell wist niet meer wie – legde uit dat het diamanten moesten zijn en dat Taylor de enige man aan tafel was die zoiets kon geven. ‘Ik nam gewoon aan dat het waar was.’ Dat ze geen vragen had gesteld, kwam zo: ‘Ik krijg de hele tijd cadeaus, ook midden in de nacht. Vaak door conciërges en zonder afzender.’

Nog diezelfde ochtend gaf Campbell de diamanten weg, verklaarde ze, aan de manager van het Nelson Mandelafonds, ‘om er iets goeds mee te doen voor kinderen’. De stenen zouden nog altijd in het bezit zijn van deze Jeremy Ratcliffe. Het liefdadigheidsfonds zegt nooit diamanten te hebben ontvangen. ‘Dat zou onfatsoenlijk en illegaal geweest zijn’, verklaart het per brief.

Het kostte Taylors advocaat Courtenay Griffiths weinig moeite om Campbell de verklaringen van Farrow en White kapot te laten schieten. Hij verklaarde vrijwel alle elementen van met name Whites verklaring tot ‘leugen’. Griffiths benadrukte dat White en Campbell in een onderlinge rechtszaak verwikkeld zijn.
Maandag komen Mia Farrow en Carol White getuigen.

Bron: De Standaard online

Diamant, een van de duurste mineralen op aarde, bestaat uit pure koolstof, hetzelfde scheikundige element waar steenkool en grafiet ook uit bestaan. Kunnen we dat niet namaken?

Compact gestapeld

Het verschil met grafiet is dat in een diamant de koolstofatomen niet in laagjes, maar anders, compacter zijn gestapeld. Geen wonder dat er al twee eeuwen lang is gezocht naar manieren om kunstmatige diamanten te maken uit goedkopere materialen.
Eind jaren ‘50 is dit voor het eerst gelukt. Door een stukje grafiet te verhitten tot over de tweeduizend graden en samen te persen tussen twee matrijzen van het extreem harde wolfraamcarbide slaagden onderzoekers van General Electric er voor het eerst in mensenheugenis in zelf een zeer klein diamantje te maken.

Unieke glinstering

Licht weerkaatst vele malen in een diamant. Dat maakt de glinstering zo uniek. In de loop van vorige eeuw werden steeds meer methodes ontwikkeld om kunstdiamant te maken. General Electric is niet meer de enige fabrikant; na creatief jatwerk is er nu ook in Oost-Azië een ware diamantboom met honderden diamantproducerende bedrijfjes in Korea en China.
Er zijn verschillende methodes om met brute kracht koolstof samen te persen. Je kunt gebruik maken van explosies, erg geliefd in Rusland. Ook slaagden technici er in een diamant laag voor laag ‘op te dampen’. Ideaal voor bijvoorbeeld het produceren van een dun slijtvast laagje op andere materialen en voor sierdiamanten.
Door opdampen kunnen nu diamanten in elke gewenste vorm worden geproduceerd, al is het een zeer langdurig (enkele weken) en dus duur proces.

Een diamantpers

Goedkope diamant komt toch steeds dichterbij en dat is in veel opzichten goed nieuws. Naast dingen als messen die niet meer bot worden en onbreekbare ruiten (die helaas wel veel warmte doorlaten), is diamant namelijk een ideaal materiaal om computerchips op te etsen.
Silicium, het materiaal dat nu het kloppende hart van uw desktop of laptop vormt, geleidt nauwelijks warmte. Om die reden is oververhitting een enorm probleem en worden pc’s voorzien van een energievretende ventilator. Het gebruik van diamant in plaats van silicium lost dit probleem radicaal op, want diamant geleidt vele malen beter warmte dan silicium – in feite zelfs beter dan alle metalen. Alle warmte die vrijkomt wordt zo snel afgevoerd.
Hierdoor kunnen chipbakkers schakelingen nog veel dichter op elkaar persen en – tot nu toe onmogelijk – lichtsignalen door het chipmateriaal sturen waardoor nog veel snellere computers mogelijk zijn.
De combinatie van relatief licht, slijtvast en oersterk opent nog veel meer perspectieven. Fabrieken kunnen goedkoper werken, betere kwaliteit leveren en veel gebruiksvoorwerpen zullen veel langer meegaan dan nu, omdat zwaarbelaste onderdelen die anders snel stuk gaan, worden uitgevoerd in diamant.
Ook prettig aan diamant is dat het geen giftige stoffen, zoals zware metalen of PCB’s, achterlaat als het uiteenvalt. Als dat al ooit gebeurt, want de atoombindingen tussen de koolstofatomen in diamant zijn zo hecht dat een ander atoom er nauwelijks in binnen kan dringen.
Alhoewel een dure diamant geen verstandige belegging is, gaat diamant als materiaal een briljante toekomst tegemoet.

Bron: www.faqt.nl

Mocht je iets weten over de in maart in Wilrijk gestolen diamanten dan kan je dat een aardige duit opleveren. Er wordt namelijk niet minder dan 380.000 euro beloning uitgekeerd, lazen we in onderstaand artikel van Steven De Bock in Het Nieuwsblad.

Indrukwekkende diamantroof

Een slordige 380.000 euro: dat is de beloning voor wie de diamanten terugvindt die in maart werden gestolen in Wilrijk. Drie gangsters gijzelden toen 18 uur lang het gezin van de Indische diamantair Pankaj Virani om er met een partij diamanten van bijna 4 miljoen euro vandoor te kunnen gaan.
De drie gemaskerde daders pleegden een van de indrukwekkendste diamantroven uit de Antwerpse geschiedenis. De waarde van hun buit wordt geraamd op zowat 3,8 miljoen euro. Het gaat om 3.585 karaat ruwe diamant en 625 geslepen diamanten, waarvan de meeste tussen 0,7 en 2 karaat. Ze roofden die niet via een verfijnde inbraak à la Ocean’s Eleven, de Amerikaanse inbraakfilm met George Clooney en Brad Pitt, maar met een brutale tigerkidnapping.

Vrouw diamantair belogen en vastgebonden

De gangsters belden op 5 maart 2010 om kwart over tien ’s morgens aan bij de villa van de Indische diamantair Pankaj Virani in de chique Acacialaan in Wilrijk. Ze maakten de vrouw van de diamantair wijs dat ze van de politie waren en vragen hadden over de veiligheid in de wijk. Toen de deur openging, haalden de drie hun wapens boven en zetten ze een bivakmuts op.
De vrouw, haar dochter en de kok des huizes werden vastgebonden en naar de kelder gebracht. Daar zouden ze een hele dag moeten blijven. Toen enkele uren later de zoon arriveerde, belandde ook hij in de kelder.

‘Uw gezin of uw diamanten’

Pankaj Virani kwam pas omstreeks 19.30 uur thuis. De gangsters stelden hem meteen voor de keuze: zijn gezin of zijn diamanten. De man kreeg de opdracht om in zijn kantoor een grote hoeveelheid diamanten op te halen. Om er zeker van te zijn dat hij niets deed om de politie te alarmeren, kreeg hij een zender met een camera mee, verwerkt in een soort safarivest zonder mouwen. Virani had geen andere keuze dan te gehoorzamen.

Geen haast

De gangsters, die Engels spraken doorspekt met Italiaanse woorden, bleken kenners. Toen Virani omstreeks 22.15 uur terugkeerde van zijn kantoor in de Antwerpse Hoveniersstraat, namen ze ruim de tijd om de diamanten te keuren. Vreemd genoeg hadden de overvallers ook nadien geen haast om weg te komen. Ze bleven nog urenlang rondhangen in de villa.
Pas om 2 uur ’s nachts haalden ze de dochter uit de kelder om haar te isoleren in de badkamer. Ze kreeg de opdracht daar enkele uren te blijven. Pas dan mocht ze de rest van de familie bevrijden en alarm slaan. De gangsters gaven zichzelf zo ruim de tijd om weg te komen.
Ondanks een maandenlang onderzoek heeft het Antwerpse gerecht nog geen spoor naar de daders. De onderzoeksrechter verstuurt nu een opsporingsbericht in de hoop een doorbraak te forceren. Hij krijgt de steun van de verzekeraar van de bankier, die een enorme beloning uitlooft. ‘Wie een deel van of alle gestolen diamanten ongeschonden kan terugbezorgen, krijgt een beloning van tien procent van de waarde’, zegt makelaar Alain Spruyt. De beloning kan dus oplopen tot een kleine 380.000 euro. Wie nuttige informatie aanbrengt die tot de arrestatie van de daders kan leiden, mag rekenen op een beloning van 10.000 euro.

www.nieuwsblad.be

De KOH-I-NOOR is de oudste der beroemdste diamanten op deze wereld. De geschiedenis van de KOH-I-NOOR gaat zo ver terug in de geschiedenis als meer dan 5000 jaar. De huidige naam van de diamant, KOH-I-NOOR, is Persisch en betekent ‘Berg des Lichts’.

Sanskrit

Al meer dan 5000 jaar geleden werd de diamant voor het allereerst gevonden en in een Sanskrit epos, het Mahabharata, genoemd. Vervolgens volgt een periode in de geschiedenis waarin de diamant niet genoemd wordt. Dit duurt ruim 4000 jaar, totdat de diamant zo’n 700 jaar geleden weer werd ontdekt op de oever van een Indische rivier, dichtbij de Ganges. Sommigen zeggen dat het de Godavari rivier was, anderen de Djoumna rivier. De diamant had toen een gewicht van 787 karaat.
Volgense de legende werd dichtbij de diamant een net geboren baby gevonden. Deze baby zou Prins Kama zijn, de zoon van Sourja (de Zonnegod) en een prinses. De diamant verdween in de drukte van het gevecht, maar een vrouw vond hem en heeft hem aangeboden aan de Shiva tempel. Daar versierde hij het voorhoofd van de god in plaats van het derde oog. Shiva kondigde het volgende aan: “Hij, die de diamant bezit, zal heersen over de wereld, maar zal met onheil te kampen hebben, omdat alleen een god of een vrouw hem ongestraft mag dragen.”
In 1304 was de diamant in het bezit van Sultan Ala-ad-Din, de Rajah van Malwa, maar hij had toen een andere naam.
Babur
In 1526 viel de Mogul-heerser Babur India binnen. Daar veroverde hij de sultanaten van Delhi. Als dank voor het niet plunderen van het land van zijn vijanden werd Babur de diamant geschonken door de familie van Sultan Ibrahim Lodi. Babur beschreef de diamant in zijn dag boek als vogt: “Hij is zo waardevol, dat men ermee de helft van de dagelijkse kosten van levensonderhoud van de hele wereld zou kunnen betalen.”

Een van de nakomelingen van Babur, beschermde de diamant vol overgave en gaf hem door aan zijn erfgenamen. Mahamad, de kleinzoon van Aurangzeb, was echter niet zo’n angst inboezemend en groot heerser als zijn grootvader.
Nadir en Mahamad
De Persische generaal Nadir, die zichzelf Sjah noemde nadat hij naburige landen had veroverd, vertrok in 1739 naar India. Hij wilde de troon veroveren, die verzwakt was gedurende de heerschappij van Sultan Mahamad. De Sultan verloor het beslissende gevecht en moest zich overgeven aan de eisen van Nadir. Deze liet hem het leven, maar nam een geweldige buit ter compensatie. Verassend genoeg behoorden de juwelen waarin de diamant geplaatst was niet tot de buit.
Toen Sjah Nadir van de diamant hoorde, besloot hij hem in zijn bezit te krijgen. Hij liet er overal naar zoeken, maar de diamant was niet te vinden. Totdat een vrouw uit de harem van van de Indische Mogul verraadde dat Mahamad de diamant verstopt hield in zijn tulband.

De diamantindustrie heeft drie jaar terug pas voor het eerst in haar geschiedenis cijfers over de in- en uitvoer van diamant in de wereld bekendgemaakt.

Europese Unie wint

De Europese Unie was in 2005 de grootste invoerder van ruwe diamant (39 procent van de invoer in termen van waarde). Een groot deel van deze edelstenen wordt in Antwerpen geslepen. De Sinjorenstad blijft dus zijn koppositie behouden.

Meer transparantie

De sector streeft naar meer transparantie en wordt daarin aangemoedigd door de Europese Commissie.
Volgens de cijfers is in 2005 voor zowat 11,5 miljard dollar ruwe diamant geproduceerd in de wereld. De eerste producent, met name Botswana met 25 procent van de markt in termen van waarde, werd dat jaar gevolgd door Rusland (22 procent), Canada (12 procent), Zuid-Afrika (11 procent) en Angola (9 procent).

Rusland op kop

In termen van volume ligt Rusland op kop met 22 procent, op de voet gevolgd door Australië en de Democratische Republiek Congo, met elk 19 procent van de productie van ruwe diamant. Ze gaan Botswana (18 procent) en Zuid-Afrika (9 procent) vooraf.

Diamantslijpers

Na de EU werd een groot deel van de diamant ingevoerd door India (24 procent) en Israël (16 procent), die ook bekendstaan om hun diamantslijpers.
De cijfers van maandag gaan enkel over de jaren 2004 en 2005. Die van 2006 worden later dit jaar bekendgemaakt, preciseert de Europese Commissie, die dit jaar het Kimberleyproces voorzit.

Kimberleyproces

Dit proces, dat door de Verenigde Naties werd opgestart, brengt sinds zes jaar regeringen en internationale diamantindustriëlen bijeen met de bedoeling te vermijden dat diamanten door rebellenbewegingen gebruikt worden om hun gevechtsactiviteiten te financieren. In het verleden werden onder meer in Sierra Leone en Liberia verwoestende burgeroorlogen gefinancierd met diamantsmokkel.
Vandaag verenigt het Kimberleyproces 44 staten en de 27 lidstaten van de EU, vertegenwoordigd door de Europese Commissie.

Neen aan bloeddiamanten

“De publicatie van de handelscijfers van de diamantsector geeft aan dat het Kimberleyproces steeds zwaarder doorweegt”, zo reageerde EU-commissaris van Buitenlandse Betrekkingen Benita Ferrero-Waldner. Ze is daarover verheugd en de commissaris is “vastbesloten oorlogsdiamant te blijven verjagen uit de wettige handel in gecertificeerde diamant”.
Europa stelt ook duidelijk een veto tegen de zogenaamde bloeddiamanten. Dit zijn diamanten die op oneerlijke wijze ontgonnen worden en waarbij het land van herkomst er niets aan heeft.