De moord op een Indische diamantair in Antwerpen maandagavond krijgt een staartje. Het is nog niet helemaal duidelijk wat er precies gebeurd is, maar nu al kan gesteld worden dat het om een onverkwikkelijke zaak gaat.

Zoon aangenhouden
De zoon van de Indiase diamantair die maandag dood werd aangetroffen in zijn appartement aan het Antwerpse stadspark is aangehouden. De zoon had aan de politie verklaard dat zijn vader het slachtoffer was geworden van een roofmoord waarbij hij door messteken om het leven werd gebracht.

Twijfel

Pravin Patel werd volgens zijn zoon vermoord door drie daders van Noord-Afrikaanse oorsprong die bijzonder gewelddadig waren tewerk gegaan. Maar omdat er zo veel open vragen zijn, werd de zoon door de speurders stevig op de rooster gelegd. Er zouden voldoende aanwijzingen zijn voor zijn mogelijke betrokkenheid bij de moord, en dat werpt natuurlijk een ander licht op de zaak.

Diamantfirma J.K. Diam

Patel werd 54 jaar. Samen met zijn zoon R., een dertiger, runde hij de diamantfirma J.K. Diam met zetel in de Hoveniersstraat in het hartje van de bloeiende Antwerpse diamantwijk. Maar hij was ook actief op andere terreinen, zo onder meer als immobiliënmakelaar en als schroothandelaar. Schroot dat hij verluidt volgens sommige bronnen naar India. Kortom een ondernemende familie die er naar verluidt warmpjes inzat.
Vrouw op bezoek in de tempel
Patel woonde met zijn familie bestaande uit zijn vrouw, twee zonen, dochter, schoondochter en kleinkind in het luxueus ingerichte appartement en was een graag geziene figuur in de buurt.
Iets na 8 uur kwam bij de politie van Antwerpen de melding binnen dat de diamantair het slachtoffer was geworden van een brutale roofmoord. Zoon R. vertelde geëmotioneerd dat hij getuige was geweest van het neersteken van zijn vader en dat de daders drie Noord-Afrikanen waren. Volgens zijn verklaringen had hij nog geprobeerd hen tegen te houden en had hij daarbij ook een verwonding opgelopen aan zijn hand. De andere familieleden waren op dat ogenblik niet aanwezig in het appartement. Patels echtgenote bracht op dat moment een bezoek aan de tempel.

Op zoek naar het moordwapen

De politie schoot in actie en sloot meteen en voor de rest van de dag de toegang tot het appartement af. In de namiddag volgde nog een grote zoekactie in het Stadspark. Vermoedelijk zocht de politie het moordwapen. Het is nog niet duidelijk of het wapen intussen al gevonden is.

Het beroep van diamantair is niet zonder risico’s. In Antwerpen werd maandagochtend een 53-jarige Indische diamantair vermoord in zijn appartement aan de Van Eycklei, die zich naast het Stadspark bevindt. Er zijn nog niet veel details over deze gruwelijke moord bekend.

Alleen thuis

De diamantair was vermoedelijk alleen thuis toen hij overvallen werd in zijn flat op de vijfde verdieping van het gebouw aan de drukke Van Eycklei. Hij kreeg verscheidene messteken in het hart en de buik en moet wellicht meteen overleden zijn.

Daders nog aanwezig?

Toen zijn zoon even later thuiskwam, waren de daders nog aanwezig in de flat op zoek naar geld en juwelen. De zoon van het slachtoffer probeerde het mes af te pakken en raakte hierbij lichtgewond aan de hand.

Geen buit?

De daders vluchtten weg en zijn nog steeds niet teruggevonden. Het is evenmin geweten of ze enige buit hebben gemaakt of dat het om een afrekening ging. Dat laatste wordt gefluisterd, maar hiervoor zijn er vooralsnog geen harde bewijzen.

Geen roofmoord

De wetsdokter en de onderzoeksrechter kwamen ter plaatse voor de vaststellingen. Ze deden hun trieste werk op serene wijze en bleven op de vlakte tegenover de pers.
‘De man is duidelijk met geweld om het leven gebracht maar het was geen roofmoord’, zegt woordvoerster Dominique Reyniers van het Antwerpse parket. In welke omstandigheden de man dan wel vermoord is, is niet duidelijk.

Emotionele familie

De familie van het slachtoffer was begrijpelijkerwijze erg geëmotioneerd toen ze aankwam aan het flatgebouw. Het verlies van de diamantair weegt erg zwaar door in dit gezin.

Zoveelste criminele zaak in diamantsector

Voor de diamantsector is de moord alvast geen goed nieuws. De voorbije jaren zijn er al meerdere zaken met dodelijke afloop in deze middens gebeurd, en dat is een klap voor de sector die van kapitaal belang is voor Antwerpen en Vlaanderen.

De Antwerpse diamantsector komt weer in het nieuws. Enerzijds met de rel rond het bezoek van enkele rechters aan een lunch van het diamantcentrum, anderzijds omdat de sector zelf mee mag schrijven aan de wetgeving terzake.

Lunch

Een aantal rechters van de rechtbank van eerste aanleg heeft in december een bezoek gebracht aan een Indiase tempel, waarna ze een lunch kregen aangeboden door de mensen van het Antwerp World Diamond Center. En dat doet toch vragen rijzen, oordelen sommigen. Dat meldt tenminste de openbare omroep VRT
.
Indiase tempel

Op beelden van een “Panorama”-reportage is te zien hoe enkele Antwerpse rechters een bezoek brengen aan de tempel in Wilrijk, die gefinancierd is door enkele van de bekendste Indiase diamantairs in Antwerpen..
Daarna kregen ze een etentje aangeboden door het Antwerp World Diamond Center, de lobbygroep van de Antwerpse diamantsector, terwijl net in Antwerpen onderzoeken lopen naar miljoenenfraude in de diamantsector.
De rechters zelf reageren furieus. Een van hen getuigde dat hij heel goed wist dat hij gefilmd werd maar dat ze niets verkeerd deden. Integendeel, fraudeurs in Antwerpen weten dat ze hard zullen aangepakt worden, aldus de rechter.

Slecht nieuws

Het Antwerpse gerecht komt zo wel opnieuw op negatieve wijze in het nieuws, nadat eerder uitlekte dat twee raadsheren van het hof van beroep een huiszoeking verricht hebben in het kantoor van substituut Van Calster.

Harde aanpak

Het een en ander wijst er blijkbaar op dat de Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois Van Calster professioneel hard wil aanpakken. In oktober vorig jaar schreef de procureur-generaal naar verluidt een brief die aan de Antwerpse procureur Herman Dams, waarbij hij zijn ongerustheid uit over de wijze waarop Van Calster met de diamantsector omging.

HSBC-bank

Het gaat daarbij wellicht om de zaak rond de Zwitserse HSBC-bank, waar enkele Antwerpse diamantairs geheime rekeningen zouden hebben. Liégeois zou een minnelijke schikking met de fraudeurs willen, daar waar Van Calster de dossiers voor de rechtbank zou willen brengen.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

10 jaar geleden in 2002 vond in het Antwerps Diamantmuseum de prachtige tentoonstelling : LIVING DIAMONDS 2002 Fauna and flora in diamond jewellery’ plaats. We vonden beelden van een aantal van de pronkstukken van deze schitterende collectie waarvan we u graag laten meegenieten.

1. Diamantmuseum Provincie Antwerpen

Corsagejuweel florale stijl / Corsage motif floral / Corsage in floral design
(17th Century)

Een waar pronkstuk voor de liefhebber! Voor wie er maar niet genoeg van krijgt.

© Donald Barry Woodrow

2. Collection Ida Faerber, Paris

Kroon met diamanten korenaren / Couronne épis-de-blé en diamant / Crown with sheaves of wheat set with diamonds
(ca. 1810)

Zo mooi dat je er bijna niet naar durft te kijken…

© Katharina Faerber

3. Joaillerie Mellerio dits Meller

Diamanten broche in de vorm van een bloementak met klokjes / Broche branche avec feuilles et clochettes en diamant / Brooch in the form of foliate stems set with diamonds
(ca. 1825)

Al bijna tweehonderd jaar is dit pronkstuk het bewijs van absolute schoonheid.

© Donald Barry Woodrow

4. Sotheby’s

Tiara ‘Fuchsien Diadem’ Thurn und Taxis/ Tiare ‘Fuchsien Diadem Thurn und Taxis/ Tiara ‘Fuchsien Diadem’ Thurn und Taxis (ca. 1845)

Woorden zijn hier eigenlijk overbodig om te omschrijven hoe prachtig en tijdloos dit diadeem uit halfweg de 19de eeuw wel is. Van Sotheby’s zijn we natuurlijk wel al het een en ander gewoon op het vlak van mooie stukken, maar dit is toch de top van de top. om heerlijk bij weg te dromen en jezelf even prinses te voelen. Weg zijn de zorgen, de toekomst lacht je toe…

© Sotheby’s

5. Sandra Cronan Ltd

Broche pauwveer / Broche plume de paon / Peacock feather brooch (ca. 1880)

Nog nooit hebben we een pauwenveer van een dergelijke schoonheid gezien.

© Sandra Cronan Ltd

Antwerp Diamond High Council
Hoveniersstraat 22
2018 Antwerpen
tel: +32 3/ 222.05.40
fax: +32 3/ 222.05.46
website: www.diamonds.be
e-mail: info@hrd.be

We gaan het zelf helaas allemaal niet meer meemaken, maar ooit, in de nog heel verre toekomst, wordt de zon een van de allergrootste diamanten in het universum.

Gigantische vuurbol

We zullen het scenario zo simplistisch mogelijk voorstellen: wetenschappers zijn van oordeel dat de zon ooit zo warm zal worden dat ze met haar hitte alles in ons zonnestelsel, waaronder dus ook de aarde, letterlijk zal verschroeien. Vervolgens zal alles weer afkoelen en dooft de zon uit tot een koude witte ster, waarvan de structuur aan diamant doet denken.
Voorlopig moeten we ons nog geen zorgen maken, want dat zou nog wel een goede vijf miljard jaar kunnen duren.

Voor verdere info gaan we even ten rade bij Wikipedia.
Deze fase treedt in nadat – over circa vijf miljard jaar – vrijwel alle waterstof in de kern van de Zon verbruikt is. De stralingsdruk door de kernfusie neemt dan af en de gravitatie zorgt ervoor dat de kern instort. Deze instorting gaat door totdat de instorting wordt beperkt door het uitsluitingsprincipe van Pauli. De toestand van deze materie voldoet niet meer aan de algemene gaswet omdat de druk nog slechts afhangt van de dichtheid en niet meer van de temperatuur. Deze toestand wordt ontaarde materie genoemd. In een laag rond de kern waar nog niet alle waterstof is omgezet gaat de kernfusie verder. Door de snelle compressie is de temperatuur in deze lagen veel hoger dan in de oorspronkelijke kern, waardoor de straling met een factor 1000 tot 10 000 toeneemt. Door de toegenomen stralingsdruk gaat de buitenste schil van de Zon enorm uitzetten. De straal neemt toe met een factor 250. Het oppervlak van de Zon wordt groter ten opzichte van de stralingsintensiteit waardoor de temperatuur van de fotosfeer afneemt en de golflengte van het licht naar het rode gedeelte van het spectrum verschuift.
De Zon neemt toe tot een bol met een straal van 174 miljoen km en slokt daarmee de planeten Mercurius en Venus op. Deze straal is tot buiten de tegenwoordige aardbaan. Tegen die tijd zou de Aarde wel verder van de Zon kunnen zijn dan nu door de toegenomen stralingsdruk, maar door getijdeneffecten kan de aardbaan juist weer krimpen zodat niet zeker is of de Aarde daadwerkelijk wordt opgeslokt door de Zon. Indien de Aarde niet opgeslokt wordt zal ze toch opwarmen tot een bol lava, waar elke vorm van leven onmogelijk is.
Als de temperatuur van de kern tot 100 000 000 K toeneemt kunnen de relatief stabiele heliumkernen fuseren tot de nog stabielere koolstofkernen en begint een nieuwe fase (Asymptotic Red Giant Branch), met een kern van koolstof omringd door een laag met helium waarin heliumkernen fuseren en daarbuiten een laag met waterstofkernen die tot heliumkernen fuseren.
De kern van een rode ARGB-ster bestaat uit ontaarde materie, waarvan de druk hoofdzakelijk afhangt van de dichtheid en nauwelijks van de temperatuur. Dit veroorzaakt een explosief reactiemechanisme, omdat er na contractie van de ster weer helium van de meer naar buiten gelegen lagen beschikbaar komt voor kernfusie. De temperatuur kan toenemen zonder dat de kern expandeert zodat de fusie nog sneller gaat. Dit proces gaat door doordat tijdens de temperatuurtoename de druk nauwelijks groter wordt. Dit resulteert in een kortdurende fase enkele waarin de fusiesnelheid met een factor van 100 biljoen toeneemt. Pas als de temperatuursafhankelijke druk (veroorzaakt door de druk van de kernen) weer belangrijker wordt dan de gedegenereerde druk (door de elektronen) begint de kern weer uit te zetten en gaat de fusie van Helium weer door in het normale tempo. (Sterren die groter zijn dan 2,5 keer de Zon hebben heliumfusie voordat de kern gedegenereerd is en maken deze fase niet door.)
In rode reuzen treedt een sterke convectie op, wat resulteert in het transport van voornamelijk helium en 15N naar de oppervlakte van de ster. Door neutronenvangst ontstaan daarbij ook zwaardere elementen zoals ijzer en silicium. In de rode reus fase is de sterrenwind veel substantiëler dan in de fase waarin de Zon nu verkeert en verliest de Zon in totaal een derde van haar massa. Het einde van die fase noemen we de post-AGB-fase.
Witte dwerg
Nadat de rode reus zijn buitenlagen heeft afgestoten, blijft er enerzijds een C-O-kern over die men witte dwerg noemt en anderzijds een hoeveelheid materie daar omheen verspreid. De kern gaat krimpen en in temperatuur stijgen. In een ster met genoeg massa zal de hitte uiteindelijk groot genoeg worden om een lading energie uit te stralen, waaronder een groot deel in ultraviolet licht. Daardoor komen de atomen van de circumstellaire materie in geëxciteerde toestand en gaan licht uitstralen. Dit fenomeen noemt men een planetaire nevel.
Men betwijfelt echter sterk of onze Zon genoeg materie heeft om zo’n planetaire nevel te vormen. Het lot van onze Zon is waarschijnlijk dat de witte dwerg licht zal uitstralen en langzaam zal afkoelen om uiteindelijk te doven en een zwarte dwerg te vormen.
Tabel: evolutiemodel
Een berekend model voor de evolutie van de Zon
tijd
(miljard jaar) middellijn
(Zonnu=1) helderheid
(Zonnu=1) temperatuur
oppervlak
(K) centrale
dichtheid
(g/cm3) centrale
temperatuur
(K) massapercentage
waterstof
in kern opmerkingen
–0,035 2×106 ~0 10 10−19 10 70,5% koude gaswolk begint te contraheren
–0,034 2,1 1,6 4400 1,5 4×106 70,5% protoster is ontstaan (T Tauri ster)

–0,010 1,0 1,1 5900 83 13×106 70,5% protoster: overgang naar hoofdreeks

0,0 0,872 0,769 5790 91 14,4×106 70,5% begin als hoofdreeksster: nucleosynthese waterstof in kern
1,0 0,905 0,770 5680 91 13,7×106 63,3%
2,0 0,927 0,824 5710 102 14,1×106 56,0%
3,0 0,952 0,884 5730 116 14,6×106 48,4%
4,0 0,982 0,954 5750 134 15,1×106 40,4%
4,59 (=nu) 1,000 1,000 5770 147 15,5×106 35,5% de huidige Zon
5,0 1,015 1,034 5780 158 15,8×106 31,9%
6,0 1,056 1,126 5780 191 16,6×106 22,7%
7,0 1,104 1,235 5790 243 17,6×106 12,7%
8,0 1,161 1,357 5780 326 18,6×106 2,9%
9,0 1,250 1,548 5760 488 18,9×106 0,09%
10,0 1,39 1,90 5680 860 19,4×106 0,00% waterstof in kern is op
11,0 1,6 2,3 5500 … … 0,00%
12,0 5 12 4900 … … 0,00%
12,17 241 2800 2700 … … 0,00% rode reus (Red Giant Branch); massaverlies

12,25 11 60 4800 … ~160×106 0,00% heliumnucleosynthese;
massa: ~0,81 MZon
12,29 247 4200 2960 … … 0,00% rode superreus (Asymptotic Giant Branch); massaverlies

12,3 0,012 1,4 60 000 5×106 70×106 0,00% witte dwerg;
massa: ~0,68 MZon
13,0 0,012 0,004 13 000 5×106 14×106 0,00%
20,0 0,012 0,000 13 5700 5×106 5×106 0,00%
1000,0 0,012 1,4×10−7 1000 5×106 0,8×106 0,00% koelt verder af tot een zwarte dwerg

Ook Brazilië heeft diamantmijnen. We lazen voor u een bijdrage uit het tijdschrift ‘De Natuur’ uit 1889.

Diamanten uit Brazilië en Zuid-Afrika

In deze aflevering van dezen jaargang gaven wij een beschrijving van de diamantmijnen van Zuid-Afrika en maakten daarbij melding van de oudere mijnen in Brazilië, die door haar mededingsters in de schaduw waren gesteld.
In een opzicht echter handhaafde Brazilië haar meerderheid. De Braziliaansche steenen toch zijn in den regel fraaier van kleur dan de Kaapsche. Dit geldt bepaaldelijk van de diamanten van Rio Janeiro uit de wasscherijen van Bagagem en Cuyba de zoogenaamde brut mina, terwijl die van Bahia, de brut sincora, 10 tot 20 procent lager worden geschat. Daaraan is het toe te schrijven, dat Brazilië toch nog een plaatsje op de markt heeft weten te behouden en blijft ook de mogelijkheid bestaan, dat nieuwe ontdekkingen haar ouden roem herstellen.
Den lezers van “De Natuur” moge het aangenaam zijn, het een en ander te vernemen omtrent de exploitatie van dit gesteente aldaar.
Zooals wij toen reeds opmerkten, is deze veel ouder dan die in Zuid-Afrika. De eerste steenen werden er in 1728 of ‘29 gevonden door lieden, die naar goud zochten in het oostelijk kustgebergte van Brazilië. De eerste vindplaats lag in de nabijheid van het latere Diamantina in de provincie Minas Geraes, toen nog een Portugeesche kolonie.
Tijd en plaats dier ontdekking bereidden den Braziliaanschen mijnen een geheel andere toekomst dan den Kaapschen, die in deze eeuw geopend werden in een landstreek, waar Engeland de leiding in handen nam. Voor de Kaapsche mijnen beteekende dit vrijheid en de gunstigste gelegenheid om zich te ontwikkelen onder de medewerking van kapitaal en machinerieën; in Brazilië viel de ontdekking in een tijdperk en onder een bestuur, dat in het strengste monopolie ten voordeele van den staat de grootste wijsheid zag, en in geen geval aan eenig bedrijf de vrijheid gunde, om zijn eigen weg te gaan.
De vaderlijke zorg der bewindhebbers ging in die dagen ver. Ternauwernood had de regeering van de ontdekking vernomen of zij gelastte, dat iedere andere ontginning van den bodem zou gestaakt worden en bepaalde tegelijkertijd het bedrag, dat aan den staat zou worden uitgekeerd. De opbrengst bleef echter beneden de verwachting en na vijf jaar verviel de regeering tot een ander uiterste en verbood de exploitatie tot tijd en wilje ze een meer winstgevende regeling had bedacht. Na weder vijf jaar was ze gereed met een nauwkeurige omschrijving van de voorwaarden, waarop zij aan den contratador de ontginning der diamantmijnen wilde gunnen. Ook dit gaf niet de gewenschte resultaten. In 1772 liep het laatste contract ten einde en de regeering trok de zaak aan zich. De diamantstreken werden staatsdomein in den strengsten zin van het woord. Het gewest, 150 vierkante mijlen groot, werd geheel gesloten voor alle particulieren en werd onmiddellijk uit het moederland door een generaalintendant bestuurd, die een despotische macht bezat. Hij was het civiele hoofd, opperrechter en militair bevelhebber; hij benoemde ambtenaren en zond ze weg; hij had het recht van de munt en kon papieren geld uitgeven; en geen koloniaal ambtenaar, ook niet de gouverneur, mocht zijn gebied op eigen gezag betreden. Het eigenlijke werk geschiedde door slaven, die door een legertje van ambtenaren en militairen werden gedrild en bewaakt. De geheele regeling was een bijna volmaakte oplossing van de vraag, hoe met de grootste middelen het geringste resultaat te verkrijgen en toch was een staatkundige revolutie noodig, om er een eind aan te maken. Brazilië werd in 1822 onafhankelijk; toen het de eerste verwarring te boven was, wijdde het ook zijn aandacht aan de ontginning der diamanten en hief de staats-exploitatie op. Dit geschiedde in 1845. Sints geschiedt dit door particulieren, die voor bepaalde mijnen concessie vragen.
Uit den aard der zaak is het zeer moeielijk te berekenen, hoe groot de productie is geweest.
Het geheele bedrag, dat van den aanvang af tot heden door Brazilië werd geleverd, wordt geschat op 12 millioen karaat. De staatexploitatie van 1772 tot 1845 leverde slechts 1,300,000 karaat. Dit is trouwens het officieele cijfer; niemand zal kunnen zeggen, hoeveel er aan het toezicht ontsnapt is, vooral in de jaren van verwarring na 1822. Het nieuwe regime bracht beter resultaten. In 1850 en 51 was de opbrengst jaarlijks 300,000 karaat, later nam dit weer af, zoodat het daalde tot een gemiddeld bedrag van 52,000 karaat en na de opening der Kaapsche mijnen werd dit 8 à 90001.
De vindplaatsen zijn de barancas of kloven, waardoor de rivieren stroomen, smalle dalen, die in het bergplateau van Diamantina tot een diepte van 300 tot 400 meter zijn uitgespoeld. Waar het bed dier rivieren nog niet is bewerkt, kan men onder een oppervlakkige laag van alluviaal zand, een laag vinden van rotsblokken en daaronder het diamanthoudende grint, dat sterk met leem vermengd is.
De grintlagen, geheel uit rolsteenen samengesteld, zijn rijk aan allerlei mineralen en worden in Brazilië cascalho genoemd, wij noemen die seifen of waschgronden. Men vindt ze op verschillende diepten van eenige decimeters tot 25 en 30 meter. Hetzelfde mineraal wordt ook wel gevonden in kleine terrassen op de helling der valleien, waarin de rivieren stroomen; het is grooter, minder gerold en daar waarschijnlijk in vroegere perioden van de vorming der rivierdalen bij hooge waterstanden ontstaan. Die lagen heeten in de taal des lands gupiarras.
Men treft ze ook aan in den rooden grond op het plateau zelf, ze zijn daar nog grover en nog minder gerold, en heeten dan gorgulho. De banken in de rivierbedding zelf zijn echter het rijkst en de ontginning daarvan dan ook het gewichtigst.

Uit: De Natuur, Populair Geïllustreerd Maandschrift, gewijd aan de natuurkundige wetenschappen en hare toepassingen.
15 Mei 1889 – 9e jaargang

Ook bekende Vlamingen kunnen een band met sieraden en juwelen hebben. Zo beschikt bijvoorbeeld Evy Gruyaert over haar eigen juwelenlijn, ‘Malice in Wonderland’. En in een interview met Stany Crets lazen we dat zijn vader diamantbewerker is.

Groenten uit Balen en diamantbewerker

Stany Crets is een van de bekendste acteurs en regisseurs van Vlaanderen. Momenteel staat hij in de belangstelling met zijn rol in de film ‘Groenten uit Balen’ naar het gelijknamige toneelstuk van auteur Walter Van Den Broeck. In de pers praatte hij honderduit over de jaren zeventig, waarin het toneelstuk zich afspeelt. Hij heeft het onder meer over zijn overleden vader, die diamantbewerker was.

Stany Crets aan het woord

Hoog tijd dat we Stany Crets een zelf aan het woord laten. We wilden deze druk bezette man niet storen en haalden volgende informatie van zijn website.
In het voorjaar van 2012 regisseer ik de Vlaamse cast van de Mel Brooks monstermusicalhit ‘The Producers’. Over de cast kunnen we u gerust stellen…The gang ’s all here! Koen van Impe, Jonas van Geel, Jan van Looveren, Ann Van den Broeck… The Spamalot-people als het ware!!!
Elisabeth NV maakte in de zomer van 2009 een sitcom over het wel en wee in een middelbare school.

Kiekens

De kogel is door de kerk: Kiekens wordt uitgezonden op VRT, vanaf 30 november 2011
regie : Indra Siera/Stany Crets scenario’s : SC, Koen van Impe, Johan Terryn, Geert Bouckaert cast : Koen van Impe, Jaak van Assche, Jonas van Geel, Barbara Sarafian, Peter van den Eede, Werther van der Sarren, Walter Baele, Isabelle van Hecke, Maarten Bosmans
Een cameoverschijning in het onwaarschijnlijke sympathieke Schellebelle-filmproject van Johan Heldenbergh, “1919″

“Groenten uit Balen”, nieuwe film van Frank van Mechelen naar het stuk van Walter van den Broeck (rol : Jan Debruycker).
Première 8 december, in de zalen 14 december.
Ook te horen in A monster in Paris binnenkort in de zalen.

Vertaling en regie van ‘Le vent des peupliers’ van Gérals Sibleyras. Vanaf september 2011 in een schouwburg in uw buurt onder de welluidende titel ‘Helden’. Met Jaak van Assche, Tuur de Weert en Arnold Willems. Drie klasbakken toch wel…

Bron: www.stanycrets.be

Het receptenboek van Stefan Bloch en Stefaan Van Laere over de joodse bakker Jacques Bloch uit Gent dook deze week op in de Boeken Top Tien non-fictie vrije tijd. Meteen het bewijs dat joden niet alleen excellente diamantairs en goudhandelaren zijn, maar ook weten hoe een broodje te bakken…

Stefan Elias selecteert recepten van Jacques Bloch, de bekende Gentse patissier
deel 1: brood, gebak en specialiteiten (M.en.S.media)
Met medewerking van Stefaan Van Laere

De naam Bloch stond in Gent, maar ook ver daarbuiten, synoniem voor de heerlijke geur van versgebakken brood en banket. Toen de banketbakkerij-patisserie op zaterdag 29 maart 2008 na 110 jaar voorgoed de deuren sloot, bleef het cliënteel dan ook verweesd achter. Talloos waren de reacties van ongeloof, spijt en weemoed, waarbij meer dan één traantje werd weggepinkt. “Een stukje cultureel erfgoed verdwijnt, een verarming voor de stad Gent.” Nooit zou een bezoek aan de Veldstraat nog hetzelfde zijn.

Om de leemte te vullen besloot ex-bakker bij Bloch Stefan Elias in nauwe samenwerking met Jacques Bloch een aantal roemruchte recepten van het huis te bundelen in een driedelige reeks. Auteur-journalist Stefaan Van Laere zorgde voor aanvullende teksten over de rijke geschiedenis van de zaak en een aantal praktische tips van grootmeester Jacques bloch.
Deel 1 van deze driedelig reeks bevat basisrecepten. Deel 2 handelt over recepten voor feesten en speciale gelegenheden, deel 3 gaat over originerecepten. Onnodig te zeggen dat je om dezelfde kwaliteit als bakkerij Bloch te bereiken ook met dezelfde kwaliteitsingrediënten moet werken…

Dit receptenboek wil opnieuw de unieke sfeer oproepen van die prachtige zaak op de hoek van de Veldstraat en Hoornstraat, waar jong en oud geduldig aanschoof voor een van de vele lekkernijen uit deze ambachtelijke bakkerij, of om ter plaatse even tot rust te komen in de tearoom. Meerdere generaties klanten kwamen er uitblazen van het shoppen in deze eens zo statige winkelstraat of zakten speciaal naar Bloch af om er in de verbruikerszaal – zonder muziek! – te genieten van de vele specialiteiten van het huis.

Liefde voor het vak

“De bakkerij mag er dan wel niet meer zijn, maar de producten waren zodanig lekker dat ze dankzij dit boek toch verder zullen blijven leven. Ik weet dat ik met dit boek heel veel mensen een plezier doe”, weet samensteller Stefan Elias. “Bovendien zijn de recepten verrassend gemakkelijk te maken. Al de recepten uit dit boek zijn bovendien gemaakt met voor iedereen courant vindbare, kwalitatieve ingrediënten. Iedereen die graag bakt, kan er dus probleemloos mee aan de slag.
Uit deze recepten spreekt bovendien een echte liefde voor goede, authentieke producten. De geur die vroeger in de Veldstraat hing, moet terugkomen in de huizen. Brood en gebak is hoe dan ook voor veel mensen een kwestie van nostalgie. Het doet ons denken aan de geuren en smaken uit onze kindertijd en het roept herinneringen op aan gezellige momenten uit het verleden. Door zelf te bakken met de recepten van vroeger, kan je die sfeer weer oproepen en je terug even kind voelen. En op die manier blijft bakkerij Bloch toch een stukje verder leven.”

Meer info: www.smaak.be www.stefaanvanlaere.be

We kunnen spreken van hommeles in de Antwerpse diamantsector, en dat is natuurlijk niet voor het eerst. Dit keer staat het diamantbedrijf Omega Diamonds in de belangstelling, maar helaas om minder prettige redenen.

Fraude en witwassen

Het Antwerpse diamantbedrijf Omega Diamonds zal door het Antwerpse parket vervolgd worden voor fraude en witwassen. De fraude zou oplopen tot het onthutsende bedrag van 2 of zelfs 3 miljard euro. Het zou meteen gaan om een van de grootste fraudezaken ooit in ons land, al weet je natuurlijk nooit welke schandalen er allemaal in de doofpot gestopt zijn.
Dat schrijven alvast de kranten De Standaard en Het Nieuwsblad.

Verleiding

De verleiding om te frauderen in de wereld van diamanten en briljanten is groot. Het is nu eenmaal een sector waarin veel geld omgaat. En als je de kat bij de melk zet, enzovoort…
Het geschatte bedrag dat gefraudeerd zou zijn lijkt ons ook maar bij benadering. Want hoe kan je dat eigenlijk exact vaststellen?

Topmensen van Omega Diamonds voor de rechter

De topman van Omega Diamonds, een vroegere aandeelhouder, enkele medewerkers en het bedrijf zelf moeten op 1 februari 2012 voor de Antwerpse raadkamer verschijnen voor witwassen en fiscale fraude.
Vraag is of er daar duidelijkheid over deze zaak zal komen. Wellicht bereidt het bedrijf nu achter de schermen haar verdediging voor, en het zal allicht een hele klus zijn om hun schuld te bewijzen. Afwachten dus maar tot februari.

Goedkope diamant uit Angola en Congo

Omega Diamonds boekte jaren aan een stuk grote winsten met de handel in goedkope diamant uit Angola en Congo, waar het tot nu toe nog altijd bekend staande als hardste materiaal op aarde nog vlot vindbaar is, ondanks de vaak onzekere politieke toestand.

Fiscale omweg

De Belgische fiscus werd al die tijd gepasseerd omdat alles via bedrijfjes in Dubai, Tel Aviv en Genève werd geregeld. Het geld dat verdiend werd zou daarna geïnvesteerd zijn in de legale economie. Op zich dus eigenlijk geen slechte zaak voor onze economie, beweren sommigen.
De verdachten en het parket zouden onderhandeld hebben over een minnelijke schikking, maar tot hiertoe is daarover geen overeenkomst. Wie weet wordt het dus nog allemaal onderling geregeld.

De prijs en waarde van diamanten wordt bepaald door de helderheid en de schittering. Eeuwenlang al wordt dan ook gezocht naar manieren om die te bewerken. Er zijn momenteel twee belangrijke manieren om de helderheid te doen toenemen, het laserboren en het fractuur vullen, een meer recente, voorlopig nog niet door de diamantfederatie aanvaarde, techniek.

Laserboren

De techniek van het laserboren bestaat al sinds de vroege jaren 1970. Hierbij wordt met een laserstraal een klein gat van ongeveer 20 micrometer geboord in de richting van de donkere inclusies. Na het boren wordt de inclusie afgebleekt met zuren. Dit heeft een permanent effect. Deze techniek moet dus erg secuur toegepast worden.
Laserboren wordt intussen aanvaard door de World Federation of Diamant Bourses, met als beperkende voorwaarde dat dit moet vermeld worden bij elke transactie. Je ziet het dus op het certificaat van de diamant.

Table culet

Laserboren kan je zien als je een geoefend oog hebt. Doorgaans is het gat van het laserboren georiënteerd in een richting parallel met de as van de ‘table culet’, dus de basis van de diamant. In deze richting kan je het gat minder goed zien vanuit de kroon.
Kijk je langs de achterkant, dan ziet het gat er enigszins uit als een klarinet of het gat van een nagel. Het smalste deel van het gat is verbonden met de inclusie, en het wijdste deel met de oppervlakte van de steen. Het geheel wordt helemaal weerspiegeld door de facet.

Fracturen vullen

Het vullen van de fracturen van de diamant is een meer recente techniek die in de jaren 1980 ontwikkeld werd. De techniek bestaat erin gaten aan de oppervlakte op te vullen met een glasvulsel op basis van lood. Ook interne breuken, zoals deze die door de techniek van het laserboren met de oppervlakte zijn verbonden, kunnen gevuld worden.
Bij deze techniek worden de diamanten eerst gereinigd en dan gevuld, doorgaans vacuüm, met gesmolten glas bij hoge temperaturen. Nadien worden de diamanten weer afgekoeld en gereinigd vooraleer het glas van de oppervlakte te verwijderen.

Niet aanvaard

Deze behandeling is niet blijvend, en wordt ook niet aanvaard door de World Federation of Diamant Bourses.
Zvi Yehuda was de eerste om dit soort diamanten te produceren, later gevolgd door onder meer Koss & Shechter Diamonds, Chromagem, Doctor Diamond en Goldman Oved Diamond.
Diamanten met opgevulde fracturen zijn te herkennen aan het flash effect, zijnde een lichteffect dat parallel langs de breuk van de steen loopt, dit in de kleuren blauw, violet, roze, oranje en groengeel. Het effect wordt duidelijker zichtbaar onder vergroting.
Soms zijn ook gasbubbels te zien met de structuur van een vingerafdruk, net als de structuur van het vloeibaar glas. Het flash effect kan verward worden met de irisatie (lichtbuiging) van de nog niet gevulde gaten.

Om deze verwarring te vermijden, kan het nuttig zijn methodes te gebruiken om de gevulde van de ongevulde breuken te scheiden. Een geheugensteuntje hierbij is dat het flash effect best zichtbaar is vanuit een hoek parallel met de breuk. Vanuit een hoek loodrecht op de ongevulde breuk kan je een waaier aan variabele regenboogkleuren zien. Ongevulde breuken hebben een typische pluimachtige verschijning.

Niet stabiel

Zoals gezegd wordt deze techniek niet aanvaard door de wereldfederatie van diamantbeurzen. De reden is duidelijk: de behandeling is niet stabiel. Het vulmateriaal kan van plaats veranderen, verkleuren of beschadigd raken onder invloed van het blootstellen aan ultrasone reinigingsmethodes, ultraviolet licht, de intense hitte tijdens de reparatie en de behandeling met zuren.