Vervalste diamanten zijn een plaag

Het is niet te verwonderen dat diamant omwille van de hoge waarde ervan de verbeeldingskracht prikkelt van wetenschappelijke onderzoekers op zoek naar verbetering. Maar helaas ook van vervalsers die willen proberen om deze edelsteen na te maken en zo op illegale wijze grove winst te maken. Geen enkele kostbaar gesteente werd zo vaak geïmiteerd.

Gepolijst glas

Al in de 18de eeuw was de Duitser (of Oostenrijker, naargelang de bron) Georges Fredric von Strass actief op dit vlak. Hij ontdekte dat gepolijst glas bedekt met kwik een glans uitstraalde die je met diamant kon vergelijken. Een ontdekking die hij te gelde wist te maken, want zijn ‘juwelen’ werden snel erg populair. Deze nabootsing kan snel ontmaskerd worden, maar ook vandaag wordt ze nog vaak gebruikt (net als glas met lood).
Heel wat stenen kregen de naam van diamant mee om de mensen te misleiden. Deze verkeerde namen zijn strikt verboden, en de stenen lijken dan ook meer op glas dan op diamant.
Soms wordt een steen bedekt met een blauwachtige ‘film’ die helaas na enige tijd of na grondige reiniging weer loskomt. Andere nagemaakte stenen ontwikkelen een dunne laag zirconium of titaniumoxide die kan ontdekt worden door de steen in vloeibaar stikstof te leggen. De buitenlagen zullen dan springen.

Diamonair

Recente imitaties zijn het resultaat van ruimteonderzoek en minder snel te ontdekken. Zo bijvoorbeeld YAG (‘yttrium-aluminium-garnet’), dertig jaar geleden in Amerika ontdekt bij laserresearch. Het is transparant zoals glas en al vanzelf geladen met elektrostatische elektriciteit. Het werd op de markt geïntroduceerd op verschillende namen, zoals ‘diamonair’ (een naam die in Frankrijk verboden is).
Synthetisch spinel en korund worden vaak gebruikt omdat ze minder duur zijn dan andere synthetische stenen. Ze worden verhandeld in alle kleuren, maar de witte kleur wordt beschouwd als een imitatie van diamant. Ze kunnen gemakkelijk herkend worden omwille van hun gelijkenis met glas, hun schelpvormige structuur en de afwezigheid van kristallisatie.
Kubiek zirconiumoxide is wellicht de meest perfecte van deze simulanten. Het zou eigenlijk synthetisch zirceliet moeten genoemd worden, want het werd in natuurlijke staat in 1937 gevonden door twee Duitse mineralogen dankzij de X-stralen, maar in zulke kleine kristallen dat het feit niet werd opgemerkt. Het werd verder uitgepluist in Rusland, waar wetenschappers er in 1972 er een patent op aanvroegen. Ook in Amerika vroeg men een patent aan. De productie bedroeg in 1980 al 60 miljoen karaat, en die stijgt nog gestaag.

Kubiek zirconiumoxide als substituut voor diamant

Kubiek zirconiumoxide is momenteel de beste substituut voor diamant. Het heeft een hoge dichtheid, wat betekent dat het bij gelijk gewicht een kleinere steen dan diamant geeft.
Omwille van de kleinere hardheid zijn de randen tussen de facetten vaak beschadigd. De smelttemperatuur is erg hoog (2750°C), maar door toevoeging van additieven kan die verlaagd worden. Na samensmelting worden witte, puntige kristallen gevormd die ook kunnen gekleurd worden door additieven. Zachte lakken worden gebruikt om diamant te imiteren en vaak ook nog titanium, ijzer of koper.
Een simpele test om een imitatiediamant te ontdekken: adem er eens op. De damp zal sneller van een echte diamant verdwijnen omwille van haar hogere thermale geleiding. Om zeker te zijn, kan je een instrument gebruiken om deze geleiding te meten.

Sjeik uit Qatar is gefascineerd door diamantkaarsen

Ooit al gehoord van diamantkaarsen? Wij ook nog niet, tot we vandaag Het Nieuwsblad lazen. Daarin stond een artikel(tje) over een sjeik uit Qatar die in ons land was en in Brugge blijkbaar een grote verrassing beleefde. Omwille van auteursrechtelijke redenen mogen we het artikel uiteraard niet zomaar overnemen, dus als je het wil lezen zal je naar de krantenwinkel moeten hollen…

Kaarsenwinkel Hautekiet

Kort het verhaal samengevat: sjeik komt uit Qatar op bezoek bij kaarsenbedrijf Hautekiet in brugge, ziet er een kaars met goudschilfers en een diamant in, en raakt helemaal van streek. Die kaarsen moet hij hebben en sterker nog, hij gaat ze ook nog verdelen over het Midden-Oosten ook.
Als dat geen goed nieuws is!

Filmpje op Focus-WTV

Ook de West-Vlaamse regionale televisiezender pikte het nieuws op. Hieronder eles je wat ze er op hun website over schrijven en kan je ook de reportage zien.

De Brugse kaarsenproducent Hautekiet maakt kaarsen met goud en diamanten. Het bedrijf is voortdurend op zoek naar iets nieuws om de concurrentie voor te blijven.
Met hun kaars gemengd met goud of een kaars die een diamant met certificaat bevat, wisten ze alvast een sjeik uit Qatar te bekoren.
Hij plaatste alvast een eerste grote bestelling voor zijn Arabische klanten.

http://www.focus-wtv.tv/video/sjeik-koopt-kaarsen-met-diamant-en-goud-van-hautekiet

Wat is diamant

Maar wat is nu eigenlijk diamant?
Waar anders dan op wikipedia konden we terecht voor een korte beschrijvijng van wat diamant dus eigenlijk is.
Diamant (Oudgrieks: ἀδάμας of adamas, “onverslaanbaar”) is een van de vier natuurlijke allotropieverschijningsvormen van koolstof: de meest voorkomende is grafiet.
In diamant hebben de koolstofbindingen een viervlakstructuur. Het is voor zover bekend het hardste materiaal dat in de natuur voorkomt; het is dan ook het ijkpunt voor hardheid 10 op de hardheidsschaal van Mohs.
Enkel een aantal industrieel vervaardigde materialen, ook opgebouwd uit zuivere koolstof, zijn harder. Het materiaal dankt hieraan ook zijn naam.

Enorme diamanten in de ruimte ontdekt

We lazen het al meermaals in de pers en nu ook in de Jommekeskrant: in de ruimte bevinden zich enorme diamanten. Zo zou er nu zelfs een heuse planeet ontdekt zijn die voor meer dan de helft uit diamant bestaat.

Astronomen hebben de grootste diamant aller tijden gevonden in de buitenaardse ruimte, zo lazen we meermaals op het web en dat wilden we u niet onthouden. De massa van deze kostbare edelsteen zou tien biljoen triljoen triljoen karaat bedragen. De ruimte-diamant is een enorme klomp gekristalliseerde koolstof, 4000 km in diameter. De steen bevindt zich op 50 lichtjaren van de aarde in het sterrenbeeld Centaurus.

Lucy in the sky with diamonds

Volgens de wetenschappers is de diamant het hart van een uitgedoofde ster, een witte dwerg met de officiële naam BPM 37093 met de bijnaam Lucy, naar de titel van een bekende Beatles-song: Lucy in the Sky with Diamonds.
Volgens sterrenkundige Travis Metcalfe van het Harvard Smithsonian Center for Astrofysics, die aan het hoofd van een onderzoeksteam staat, zou je een vergrootglas zo groot als de zon nodig hebben om deze reusachtige edelsteen te bestuderen. De gigantische diamant straalt niet alleen, maar zendt ook geluiden uit, als een reusachtige gong. Over 5 biljoen jaar zal ook onze zon een witte dwerg zijn.

Diamanten planeet

Radiosterrenkundigen hebben een diamanten ‘planeet’ ontdekt. Het kostbare hemellichaam beschrijft elke 2 uur en 10 minuten een baan rond een snel rondtollende neutronenster op 4000 lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Slang.
De afstand tussen de ster en de ‘planeet’ bedraagt slechts 600.000 kilometer, minder dan twee keer de afstand tussen aarde en maan.
De neutronenster (J1719-1438) draait meer dan tienduizend keer per minuut om zijn as, en zendt daarbij korte pulsjes van radiostraling de ruimte in. Zulke pulserende radiobronnen worden ook wel pulsars genoemd.
Uit minieme variaties in de aankomsttijden van de radiopulsjes kon de aanwezigheid van een begeleider worden afgeleid. Die is hooguit vijf keer zo groot als de aarde, maar zwaarder dan de reuzenplaneet Jupiter.
Diamant
In een artikel dat in Science verscheen, concluderen de onderzoekers dat de ‘planeet’ grotendeels uit diamant moet bestaan. Het gaat namelijk zo goed als zeker om het afgepelde overblijfsel van een witte dwerg, een compacte ster waarvan de kern voornamelijk uit zuurstof- en koolstofatomen bestaat.
Onder invloed van de energierijke straling van de neutronenster moet de witte dwerg het overgrote deel van zijn massa zijn verloren. Wat resteert is een bal van zuurstof en koolstof met een zeer grote dichtheid, ruim voldoende om de koolstofatomen samen te persen tot diamant.